270

بخش هایی هم وجود داره که می تونه ویژگی که طرح می کنه حرف مربوطی باشه اما مطلبی که پشت بند

آن عبارت می آید قوی نیست، مثلا در بخش " مسئولیت ناپذیری ما " گفته میشه : " این کشور تنها جایی است که وقتی تلفن می زنی می پرسی آن جا کجاست ؟ و مخاطب بلافاصله می پرسد کجا را می خواهی ؟ هر دو سعی می کنند اول بفهمند طرف کیست؟ به جای آنکه خودشان را معرفی بکنند." حال اگر به پاراگراف قبل و بعد نگاه بکنیم می بینیم در پاراگراف قبل راجع به تعهدی که با یک امضا برای انسان می آید حرف می زند و پاراگراف بعد هم در مورد تعهد پذیری است. بین این دو پاراگراف این چند خط چه کار می کند جای سوال دارد؟

یکی دیگه از ویژگی هایی که به چشم میاد مربوط به نگارش هستش. نویسنده سعی می کنه یه روند

خودمانی و دوستانه پیش بگیره اما این دلیل نمیشه که از روند حرفه ای فاصله بگیره. مثلا در صفحه 67 کتاب می خوانیم : " در یکی از کشورهای تازه عقب افتاده!! ببخشید تازه استقلال یافته اتحاد جماهیر شوروی ... "

به نظر میشد هنرمندانه تر این جمله را بیان کرد. یک حالت کنایه در این جمله هست که اصلا علت وجود این کنایه معلوم نیست.

مطلب دیگه که به نظر می رسد، در مورد یک ویژگی مهمه که زیاد روی اون پرداخته نشده است؛ پشتکار ، کار زیاد و با کیفیت هست که عامل اصلی پیشرفت می تونه باشد.

در قسمتی از کتاب حرف هایی زده شده به طور نمونه به این نکته اشاره شده که کار مفید ما چه مقدار در روز هست، در صورتی که به نظر می رسه می شد بیشتر از اینها بر روی این ویژگی وقت گذاشت.

دسته بندی : دست نوشته